W styczniu 1914 Shahan opublikował pierwszy egzemplarz biuletynu Salve Regina, który miał wzniecić powszechny entuzjazm dla jego projektu. Napisał w nim, że świątynia będzie „pomnikiem miłości i wdzięczności, wielkim hymnem z kamienia tak pięknym jak to tylko możliwe i tak świętym, jak chcieliby jego budowniczowie”. Biuletyn ten został rozprowadzony w diecezjach na terenie całego kraju, aż w końcu do Waszyngtonu zaczęły spływać datki. W 1915 biskup Shahan mianował ojca Bernarda McKenna pierwszym dyrektorem świątyni, czym jeszcze bardziej zbliżył swe marzenie do rzeczywistości. Biskup Shahan nadzorował prace konstrukcyjne aż do swojej śmierci 9 marca 1932. Jego ciało jest jedynym złożonym w bazylice.
Budowa thumb|Wnętrze bazyliki Do roku 1919 wszystkie plany architektoniczne przygotowane przez przedsiębiorstwo z Bostonu były już zaakceptowane przez biskupa Shahana i ojca McKenna. Początkowo rozważano zbudowanie świątyni w stylu gotyckim. Shahan chciał, by była ona śmiała architektonicznie i optował za konstrukcją bizantyjsko-romańską. Kardynał James Gibbons, arcybiskup Baltimore poświęcił kamień węgielny 23 września 1920. W odprawionej z tej okazji mszy uczestniczyło ponad 10 000 wiernych, w tym ambasadorowie, przedstawiciele władzy federalnej, wojskowi i inni dygnitarze.