thumb|240px|Grób Cezarego Nowickiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Cezary Nowicki (ur. 29 czerwca 1906 w Równem, zm. 14 grudnia 1978) – generał brygady LWP, szef Służby Samochodowej MON w latach 1953–1968.
Życiorys Urodzony w polskiej rodzinie Stanisława (1866-1919), lekarza fabrycznego i Walerii z Czarneckich (1872-1944). W 1914-1918 ukończył 4 klasy szkoły powszechnej w Humaniu. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 roku jego rodzina pozostała w ZSRR. Od 1918 pracował jako tokarz w różnych zakładach, jednocześnie w latach 1926–1930 ukończył Ogólnokształcącą Szkołę Wieczorową w Tomaszpulu. W 1930 wstąpił do WKP(b), został także przewodniczącym Rady Zakładowej cukrowni, a wkrótce potem prezesem Powiatowej Rady Związków Zawodowych w Tomaszpulu. W 1931 rozpoczął stacjonarne studia w Instytucie Inżynierów i Mechaników w Żernogradzie. Studia ukończył w 1936 uzyskując dyplom magistra inżyniera – mechanika. Po studiach pracował jako inżynier mechanik w sowchozie „Kujbyszew” w Barwinkowe, a od 1937 był pracownikiem naukowo-dydaktycznym Katedry Remontów w Instytucie Inżynierów i Mechaników w Melitopolu. Od września 1938 był dziekanem Fakultetu Mechanizacji, a od lipca 1939 docentem i zastępcą dyrektora nauk w tym instytucie.