Następna trójka kandydatów także była reprezentantami Stanów Zjednoczonych. Pierwszy z nich John Paul Jones był mistrzem akademickim na dystansach 880 jardów i jednej mili z 1911 i 1912 roku. 27 maja 1911 roku Jones ustanowił amatorski rekord świata na dystansie jednej mili czasem 4:15,4. Po mistrzostwach akademickich w 1912 roku chciał odejść od sportu, lecz zdołano go namówić by wstrzymał się z taką decyzją i pojechał do Sztokholmu. Drugim faworytem był Norman Taber. Rywalizował on, nie udanie, z Jonesem na mistrzostwach akademickich. Lecz tydzień później podczas próby przedolimpijskiej dla stanów wschodnich Amerykanin przebiegł 1500 metrów w 3:56,4, czasie lepszym niż rekord świata, lecz zajmując dopiero drugie miejsce. Wyprzedził go trzeci z faworytów, Abel Kiviat. Ustanowił on wtedy nowy rekord świata czasem 3:55,8. Będąc dodatkowo rekordzistą świata na dystansie jednej mili, stał się głównym kandydatem do złota.
Ostatnim z kandydatów był Brytyjczyk Arnold Jackson. Wygrał on bieg na jedną milę w meczu akademickim Oxford-Cambridge z dobrym czasem 4:21,6.