Przedstawione postaci wyraźnie układają się w kompozycję piramidalną. Kontrast pomiędzy światłem słonecznego dnia i cieniem rzucanym przez pelerynę podkreśla piękno zastosowanych kolorów. Goya skupił się szczególnie na wyrazie twarzy skupionych na grze graczy nadając im szczególną ekspresywność.
Zachował się również szkic przygotowawczy do tego kartonu o wymiarach 86,5 x 58 cm, w kolekcji Museum Oskar Reinhart. Różnice w stosunku do ostatecznego kartonu są niewielkie, Goya zrezygnował m.in. z grupy postaci w tle po prawej stronie. Oszustwo przy grze w karty to częsty temat w sztuce XVIII wieku, pojawiający się również znacznie wcześniej. Inspiracją Goi mógł być obraz Caravaggia z 1595 roku o tym samym tytule.
Historia obrazu Pierwszy gobelin na podstawie tego projektu utkano już w 1780 roku, a następne trzy w latach 1789, 1794 i 1803.
Około 1856-1857 roku razem z innymi kartonami do tapiserii obraz trafił do piwnic madryckiego Pałacu Królewskiego. Odnaleziony przez Gregoria Cruzadę Villaamila obraz został włączony do zbiorów Muzeum Prado w 1870 roku.
Przypisy
Kategoria:Kartony do tapiserii Francisca Goi Kategoria:Obrazy Francisca Goi w Muzeum Prado