Członkowie Kościoła w jednym z miast w stanie Oromia donoszą, że nie mogą już spotykać się w miejscach publicznych (miało tam miejsce wiele islamskich ataków)Open Doors "Etiopia".
Historia Początki ewangelikalnego protestantyzmu datuje się od przybycia dwóch protestanckich misjonarzy, obu sponsorowanych przez Church Mission Society (CMS): Samuel Gobat ze Szwajcarii (1799–1879, później będący anglikańskim biskupem Jerozolimy) i Christian Kügler z Niemiec (1801–1830). Cesarz Haile Selassie, ostatni monarcha Etiopii, wydał królewskie zezwolenie na ewangelikalną działalność misyjną na obszarach kraju, które nie były tradycyjnie zdominowane przez Etiopski Kościół Ortodoksyjny. W rezultacie dwa największe kościoły ewangeliczne to Etiopski Kościół Ewangelicki Mekane Yesus (EECMY), zakorzeniony w misjach: luterańskiej i prezbiteriańskiej, oraz kościół Kale Heywet (Słowo życia) (EKHC). EECMY założony jako kościół narodowy w 1959 roku, do końca 2009 roku rozrósł się do 5,3 miliona członków w 6644 założonych zborach, głównie w regionie Oromia.
W latach 1974–1991 kraj był pod silnym reżimem marksistowskim. W tym okresie etiopski ewangelikalizm ograniczał się do bycia ruchem podziemnym, ale mimo to doświadczył gwałtownego wzrostu. Obejmując 20% populacji jest jednym z najszybciej rozwijających się ruchów na świecie.
Zobacz też Pentekostalizm w Etiopii
Przypisy