Gieorgij Konstantinowicz Rozwadowski (Sorgonin), , Jerzy Sorgonin-Rozwadowski (ur. 1904 w Irkucku, zm. 1976 w Warszawie) – rosyjski poeta emigracyjny, tłumacz i publicysta, z zawodu prawnik.
Życiorys Prawdopodobnie około 1918–1919 roku przybył do Polski wraz z rodziną. Przyjechał do Wilna, gdzie podczas studiów stanął na czele Kręgu Studentów Narodowości Rosyjskiej na Uniwersytecie Stefana Batorego. Studiował na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie; ukończył studia prawnicze, po czym był sekretarzem sądu apelacyjnego. Marian Zdziechowski, na którego wykłady uczęszczał, zapoznał go z poetą Konstantinem Balmontem. Nawiązał także znajomość z Igorem Siewierianinem. Pod koniec 1926 roku zorganizował nieformalną grupę poetycką, nazwaną barka poetow.
Od 1929 roku zamieszkał w Warszawie, gdzie spotykał się m.in. z Julianem Tuwimem. Objął przewodniczenie kolejnej grupy poetyckiej Wspólnota literacka w Warszawie. Do drugiej połowy lat 30. XX wieku należał do Związku Rosyjskich Pisarzy w Polsce. Pisał artykuły do takich pism, jak „Zwieno”, „Za Swobodu!”, „Wilenskoje utro”, „Nasza żyzń”, „Nowaja Rossija”, „Nasze wriemia”. W 1933 roku wyszedł jego pierwszy zbiór wierszy pt. Siewiernoje. W 1937 roku opublikowano kolejny zbiór pt. Wiesna w diekabrie. Wtoraja kniga stichow.