W bitwie o Kołobrzeg walczył o południowo-wschodnią część miasta z kościołem św. Jerzego (?). W okolicy mola portu kołobrzeskiego dotarł do morza. Po uroczystościach zaślubin z morzem, 7 pułk piechoty odmaszerował do Wartkowa. Tu spędził kilkanaście dni, a cała 2 kompania fizylierów 7 pp "wyposażyła się" w zdobyczne rowery.
Dalsze walki toczył w okolicach Gozdowic. Przed forsowaniem Odry brał w uroczystości wkopania słupa granicznego nad Odrą.
W ramach operacji berlińskiej, 27 kwietnia 1945 roku 7 pp walczył w miejscowości Kremen. Wczesnym rankiem doszło do boju spotkaniowego z silną jednostką hitlerowską. Tu Władysław Kuruś został ranny w nogi i brzuch. Leczenie ran trwało około czterech miesięcy.
Okres powojenny Po wypisaniu ze szpitala został skierowany do 12 pułku piechoty stacjonującego w owym czasie w Pleszewie. Stąd zakwalifikował się do szkoły oficerskiej i został oficerem zawodowym. Potem jeszcze kilka razy podnosił swoje wojskowe kwalifikacje. W 1953 roku, ze względu na pogarszający się stan zdrowia, przeszedł w stan spoczynku.
W cywilu podjął pracę w charakterze kierownika Działu Kadr w Polskim Radiu i Telewizji w Szczecinie, gdzie przepracował ponad 30 lat.