Pogrom w Adenie (1947) – pogrom ludności żydowskiej w Adenie (Jemen), dokonany przez arabskich napastników, 2–4 grudnia 1947 roku. Następstwem pogromu było przynajmniej 82 ofiar śmiertelnych, 76 rannych oraz znaczna dewastacja mienia należącego do społeczności.
Tło W 1. połowie XX wieku społeczność żydowska w Adenie liczyła kilka tysięcy mieszkańców (4500 w 1945 r.). W latach 30. dochodziło do sporadycznych, motywowanych religijnie aktów antyżydowskich. W 1932 r. miały miejsce niewielkie zamieszki, zaś w 1933 w trakcie zamieszek w Adenie doszło do przypadków kamienowania i sztyletowania Żydów. Akty te miały jednak relatywnie niewielki zasięg w porównaniu do rozmiaru pogromu w 1947 roku.
Pogrom 29 listopada 1947 Zgromadzenie Ogólne ONZ przegłosowało rezolucję nr 181 na rzecz podziału Brytyjskiego Mandatu Palestyny na państwo żydowskie i arabskie. W świecie arabskim wybuchła natychmiast fala protestów i pogromów skierowanych przeciwko lokalnym społecznościom żydowskim. Wkrótce po rozpoczęciu protestów 2 grudnia, nieprawdziwa pogłoska o zabiciu dwóch miejscowych dziewczyn z rąk Żyda sprawiła, że demonstracje przerodziły się w masakrę miejscowych Żydów, która trwała 3 dni.