Od 1979 do 1993 zawodowo pracował w Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie. W 1988 wyjechał jako ochotnik do Armenii po trzęsieniu ziemi. Jako lekarz specjalizował się w zakresie anestezjologii i medycyny paliatywnej. Kierował Zakładem Opieki Paliatywnej w Instytucie Matki i Dziecka. W 1994 założył pierwsze hospicjum pediatryczne, tj. Warszawskie Hospicjum dla Dzieci, w którym podjął pracę. W 2006 wszedł w skład Komitetu Doradczego Etyki Klinicznej w Centrum Zdrowia Dziecka, będącego pierwszym tego rodzaju komitetem w Polsce.
Odznaczenia i wyróżnienia W 2009, za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, za osiągnięcia w podejmowanej z pożytkiem dla kraju pracy zawodowej i społecznej, został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Wyróżniony także m.in. Krzyżem Wolności i Solidarności (2023), Złotym Medalem Alberta Schweitzera (2003), Orderem Ecce Homo (2005), nagrodami przyznawanymi przez organizacje pozarządowe.
Życie prywatne Tomasz Dangel jest synem Jana Dangla i Teresy z domu Druckiej-Lubeckiej, córki Konstantego Druckiego-Lubeckiego.