Aleksander Ligaszewski (ur. 27 lutego 1899 w Warszawie, zm. 22 września 1987 we Wrocławiu) – nauczyciel, wykładowca Państwowego Instytutu Robót Ręcznych w Warszawie i Bielsku-Białej, konstruktor przyrządów i pomocy dydaktycznych, popularyzator wychowania technicznego.
Życiorys W 1915 ukończył Szkołę Rzemieślniczą im. Karola Szlenkiera w Warszawie, przy ul. Górczewskiej 8. Następnie podjął naukę na Rocznym Kursie dla Nauczycieli Robót Ręcznych, zorganizowanym przez inż. Władysława Przanowskiego i uzyskał prawo nauczania prac ręcznych w szkołach. Uczył prac ręcznych początkowo w szkole przemysłowej dla dzieci pracowników tramwajowych w Warszawie, a następnie w warszawskich gimnazjach prywatnych: Gimnazjum Wojciecha Górskiego w Warszawie i Tadeusza Czackiego.
W 1920 brał udział jako ochotnik w wojnie polsko-bolszewickiej w plutonie sanitarnym, dostawszy się do niewoli, zdołał uciec z kolumny jeńców. W 1922 dokończył edukcję gimnazjalną w Państwowym Gimnazjum im. Księcia Józefa Poniatowskiego w Warszawie. W latach 1922–1926 studiował architekturę na Politechnice Warszawskiej, po zakończeniu których (choć nie przystąpił do egzaminu końcowego) odbył przeszkolenie wojskowe w Szkole Podchorążych Rezerwy Łączności w Zegrzu k. Warszawy. W latach 1927–1930 studiował fizykę na Uniwersytecie Warszawskim.