Działalność polityczna thumb|240px|Uczestnicy spotkania w King David Hotel w Jerozolimie, 1933 rok. W środku siedzi Arlosoroff, na prawo od niego siedzi Chaim Weizman, na prawo stoi Mosze Szaret i Jicchak Ben Cewi. W 1930 roku doszło do nawiązania współpracy między dwoma jednoczącymi się partiami politycznymi syjonizmu socjalistycznego – Poalej Syjon i Ha-Po’el Ha-Ca’ir. Fuzja przyniosła ustanowienie lewicowej partii Mapai. Z ramienia tej partii Arlosoroff został w 1931 roku delegatem na Siedemnasty Kongres Syjonistyczny w Bazylei. Został wówczas wybrany na członka Komitetu Wykonawczego, a ponadto został dyrektorem Departamentu Politycznego Agencji Żydowskiej. Arlosoroff wierzył, że Wielka Brytania wesprze osadnictwo żydowskie w Palestynie, realizując swoje zobowiązania zawarte w Deklaracji Balfoura. Dlatego nawiązał ścisłą współpracę z wysokim komisarzem Palestyny sir Arthurem Wauchope i sekretarzem kolonii sir Philipem Cunliffe-Listerem. Był także bliskim przyjacielem Chaima Weizmana, uznawanego wówczas za jednego z najbardziej umiarkowanych polityków partii Mapai. W styczniu 1933 roku Arlosoroff mocno starł się z Dawidem Ben Gurionem i innymi prominentnymi przywódcami Mapai, którzy opowiadali się za zerwaniem współpracy z brytyjskimi władzami mandatowymi.