W 1745 wzniósł w Kijowie nową rezydencję metropolitalną, na terenie ławry Pieczerskiej, a przy soborze Mądrości Bożej – dzwonnicę. Wspierał również działalność prawosławnych struktur w granicach Rzeczypospolitej.
Przyjaźnił się z Teofanem (Prokopowiczem)ВЕНИАМИН i popierał jego politykę kościelną. Wdrażał w metropolii kijowskiej postanowienia Regulaminu Duchownego z 1721, przyczyniając się do likwidacji autonomii metropolii i jej pełnej integracji z Rosyjskim Kościołem PrawosławnymZaborovsky, Rafail.
Zmarł w 1747 i został pochowany w soborze Mądrości Bożej w Kijowie. Według tradycji jego ciało nie uległo rozkładowi, a przy grobie dochodziło do uzdrowień.
W 2023 r. Kościół Prawosławny Ukrainy ogłosił go świętym.
Przypisy
Kategoria:Metropolici kijowscy i haliccy Kategoria:Biskupi pskowscy Kategoria:Polscy biskupi prawosławni Kategoria:Urodzeni w 1677 Kategoria:Zmarli w 1747 Kategoria:Zakonnicy Monasteru Zaikonospasskiego Kategoria:Święci prawosławni