Bitwa pod Antiochią nad MeandremFinlay George, Tozer Henry Fanshawe, A History of Greece from its Conquest by the Romans to the Present Time B.C. 146 to A.D. 1864: The Byzantine and Greek Empires. Part 2, A.D. 1057-1453. III, Oxford, Wydawnictwo Clarendon, 1877 lub Bitwa pod AlaşehirRedford Scott, The Alaeddin Mosque in Konya Reconsidered w: Artibus Asiae, Zurych, Wydawnictwo Artibus Asiae, 1991 miała miejsce w 1211 roku, nieopodal Antiochii nad Meandrem. Stronami walczącymi byli Turcy dowodzeni przez sułtana Kaj Chusrau I i poddani cesarza nicejskiego, Teodora Laskarysa. Turcy najechali ziemie Nicei z powodu rosnącej siły tego państwa, mogącej zagrozić ich dominacji w Azji Mniejszej. Pretekstem do najazdu było przybycie na dwór turecki zdetronizowanego cesarza Bizancjum, Aleksego III i jego prośba o interwencję.
Tło Po upadku Konstantynopola w wyniku IV wyprawy krzyżowej cesarstwo bizantyjskie zostało podzielone między zwycięskich łacinników na mocy umowy znanej jako Partitio terrarum imperii Romaniae. Część ziem pozostała jednak w rękach niedawnych poddanych Konstantynopola i z biegiem czasu, zaczęły się tam krystalizować ośrodki zmierzające do odbudowy Cesarstwa Bizantyjskiego.