W latach 1950–1954 pracował jako asystent Wydziału Malarstwa ASP w Krakowie, a następnie w latach 1954-1957 jako aspirant artystyczny. Od 1959 był członkiem grupy MARG (Malarstwo, Architektura, Rzeźba, Grafika). Twórczość i umiejętności pedagogiczne Damasiewicza docenił Józef Kluza, dyrektor Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Krakowie, który zatrudnił artystę jako nauczyciela malarstwa i rysunku w 1958 roku. W 1980 roku przeszedł na emeryturę.
Zajmował się malarstwem i rysunkiem, tworzył projekty malarstwa ściennego. Do końca lat 50. malował obrazy figuratywne, utrzymane w duchu poarsenałowego ekspresjonizmu, czasem karykaturalnie deformujące postać ludzką. Od lat 60. tworzył prace abstrakcyjne, zbudowane z syntetycznych form, przypominających znaki. W późnym okresie malował też symetryczne kompozycje przypominające ikony. W swej twórczości sięgał po środki ekspresyjne i metaforyczne. Stworzył indywidualny styl obrazowania, pomiędzy abstrakcją aluzyjną a figuracją. Jego obrazy odznaczają się bogactwem form, precyzją i zarazem odwagą rozwiązań kolorystycznych oraz szczególnym sposobem operowania światłem, emanującym z wnętrza obrazu. Podstawę jego malarstwa stanowi kolor budujący formę i perfekcyjna, przemyślana w każdym szczególe kompozycja.