Helena Roj-Kozłowska, również Helena Roj-Rytardowa z domu Gąsienica-Roj (ur. 16 kwietnia 1899 w Kościelisku, zm. 19 lipca 1955 w Zakopanem) – polska artystka ludowa, pisarka, związana z Podhalem. thumb|Nagrobek Heleny Roj-Kozłowskiej
Życiorys Była córką Jana Gąsienicy-Roja (gospodarza ze starego zakopiańskiego rodu, leśnika) i Agnieszki z Obrochtów, siostrzenicą skrzypka Bartłomieja Obrochty. Ukończyła czteroklasową szkołę ludową w Zakopanem, prawdopodobnie także miejscową szkołę rękodzieła ludowego. Od młodości interesowała się teatrem, m.in. pod wpływem twórczości Kazimierza Tetmajera, który kiedyś regularnie spędzał wakacje w gospodarstwie ojca Heleny. W 1918 w Zakopanem amatorski zespół wystawił jej utwór Jak carownice pasowały Janosika na zbójnika; autorka reżyserowała i występowała w przedstawieniu. Później przedstawienie to, promujące folklor góralski, było wystawiane (pod skróconym tytułem Janosik) m.in. w Warszawie i na Górnym Śląsku w czasie akcji plebiscytowej (1921). Rojówna przygotowała także kolejne przedstawienie Legenda Tatr (około 1918), oparte prawdopodobnie na utworach Tetmajera, a od około 1921 współpracowała z Jarosławem Iwaszkiewiczem i Jerzym Mieczysławem Rytardem nad tworzeniem libretta do baletu Harnasie Karola Szymanowskiego.