Ugoda między Centralnym Rządem Ludowym i Lokalnym Rządem Tybetu dotycząca warunków pokojowego wyzwolenia Tybetu, potocznie zwana Siedemnastopunktowym porozumieniem () – 17-punktowy traktat zawarty 23 maja 1951 roku pomiędzy rządem Chińskiej Republiki Ludowej a przedstawicielami strony tybetańskiej, regulujący polityczny status Tybetu i określający warunki jego funkcjonowania w ramach Chin.
Pod koniec 1950 roku oddziały Chińskiej Armii Ludowo-Wyzoleńczej wkroczyły do Tybetu. Wobec przeważającej przewagi strony chińskiej i braku reakcji na arenie międzynarodowej rząd tybetański został zmuszony do podjęcia rokowań. Do Pekinu udała się pięcioosobowa delegacja strony tybetańskiej. Rokowania rozpoczęły się 29 kwietnia 1951 roku. Przewodniczącym delegacji tybetańskiej był Ngapo Ngałang Dzigme, zaś chińskiej Li WeihanClaude Arpi, Born in Sin: The Panchsheel Agreement. The Sacrifice of Tibet, Mittal Publications, Nowe Delhi 2004, s. 39.. W trakcie pierwszej tury delegacja tybetańska odrzuciła postulaty strony chińskiej.