Wodospad Kamieńczyka (846 m n.p.m.) – najwyższy wodospad w polskich Sudetach, położony na trasie ze Szklarskiej Poręby na grzbiet główny Karkonoszy. Wodospad miał status pomnika przyrody, obecnie jest to obszar ochrony ścisłej, wchodzący w skład Karkonoskiego Parku Narodowego.
Wodospad Woda potoku Kamieńczyk spada trzema kaskadami z wysokości 27 m i wpada do Wąwozu Kamieńczyka. Kaskada środkowa początkowo tworzy jeden strumień, który półtora metra niżej rozdziela się na półkach skalnych. Szerokość wąwozu przy wodospadzie wynosi około 15 m, a niżej zmniejsza się nawet do 3 metrów. Ściany mają wysokość do 30–35 metrów. Za środkową kaskadą znajduje się niewielka jaskinia, nazywana Złotą Jamą, sztucznie wykuta przez walończyków, którzy przed wiekami znajdowali tu ametysty i pegmatyt. U stóp wodospadu znajduje się pięciometrowy kocioł eworsyjny, wypełniony blokami skalnymi. Poniżej wodospadu znajduje się kanion długości 100 m, zwany Wąwozem Kamieńczyka.
Historia Już na przełomie XVIII i XIX w., na fali zainteresowania turystyką górską, wodospad stał się atrakcję turystyczną. John Quincy Adams, późniejszy prezydent Stanów Zjednoczonych, odwiedził go podczas swej podróży po Śląsku w 1800 r. W opublikowanych wkrótce „Listach o Śląsku” pod datą 1 sierpnia 1800 r.