Zdzisław Marian Zioło (ur. 13 lipca 1896 w Dąbrowie Tarnowskiej, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się w rodzinie Tomasza i Anny z Żarskich. W czasie I wojny światowej służył w Legionach Polskich. 1 listopada 1914, jako żołnierz 9. kompanii 2 pułku piechoty przebywał w szpitalu w Dombó.
W 1919 roku wstąpił do Wojska Polskiego i walczył w wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach 16 pułku piechoty.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku i został zweryfikowany do stopnia porucznika ze starszeństwem z dniem 1 listopada 1920 roku. W 1921 roku został przeniesiony do 70 pułku piechoty. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 51. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1939 roku nadal pełnił służbę w 70 pp na stanowisku oficera mobilizacyjnego.
W czasie mobilizacji w 1939 roku został przydzielony do Ośrodka Zapasowego 17 Dywizji Piechoty.