W prezbiterium sklepienie jest kolebkowe na gurtach, a w apsydzie hemisferyczne, natomiast w korpusie strop jest płaski z podciągami wzdłużnymi, wspartymi na filarach, pomiędzy którymi znajdują się półkoliste arkady międzynawowe. W pozostałych pomieszczaniach znajdują się stropy. Otwór tęczy i okna są zamknięte półkoliście.
Wnętrze i wyposażenie W środku kościoła znajdują się m.in. 2 ołtarze boczne z ok. połowy XIX wieku, o charakterze barokowym, z kolumnami i przerwanymi przyczółkami. W lewym ołtarzu znajdują się obrazy Matki Boskiej Różańcowej z 1854 roku (pole główne) i współczesny Józefa z Nazaretu (w zwieńczeniu), natomiast w prawym obraz Ukrzyżowania z 1854 roku. W przekształconym ołtarzu głównym znajdują się obrazy z ok. połowy XIX wieku: św. Rocha (pole główne) i św. Sebastiana (w zwieńczeniu).
Dalsze zabytkowe wyposażenie kościoła to: ambona (ok. połowa XIX wieku), klasycystyczny prospekt organowy (ok. połowa XIX wieku), regencyjna płaskorzeźba z 2. ćwierci XVIII wieku, przedstawiającą scenę zaślubin Najświętszej Maryi Panny z Józefem, klasycystyczna puszka z 1793 roku.
W 1958 roku kościół został pomalowany i odnowiony.