Od 1907 był wykładowcą, od 1910 profesorem nadzwyczajnym, od 1913 profesorem zwyczajnym, w latach 1918/1919, 1933/1934, 1935/1936 i 1939 rektorem krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Od 1908 wykładał także w prywatnej Szkole Sztuk Pięknych dla Kobiet, założonej w Krakowie przez Marię Niedzielską. 14 grudnia 1918 przewodniczył posiedzeniu grona profesorów ASP, na którym przegłosowany został wniosek o dopuszczenie kobiet do studiów na ASP. 21 marca 1923 wraz z innymi profesorami ASP złożył rezygnację w proteście przeciwko odrzuceniu przez Senat RP nowelizacji ustawy o szkołach akademickich, która nadawała ASP status szkoły wyższej w II RP; rezygnacji tej nie przyjęło Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, któremu uczelnia wówczas podlegała.

Od 1907 zasiadał w zarządzie Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie, w 1908 został prezesem „Sztuki”. We wrześniu 1911 wykonał na zamówienie w Pawłowicach portret żony Alfreda Chłapowskiego, po czym w kwietniu 1912 dwa z jego obrazów nabył Edward Aleksander Raczyński, twórca prywatnej galerii w Rogalinie i prezes TPSP. Prace Weissa cieszyły się wówczas na tle oferty TPSP wyjątkowym zainteresowaniem zagranicznych nabywców.