László Szabó (ur. 19 marca 1917 w Budapeszcie, zm. 8 sierpnia 1998 w Budapeszcie) – węgierski szachista, arcymistrz od 1950 roku.
Kariera szachowa W wieku osiemnastu lat zdobył swój pierwszy z dziewięciu tytułów mistrza Węgier. W 1935 zadebiutował w reprezentacji Węgier na olimpiadzie szachowej w Warszawie. Na kolejnej olimpiadzie w 1937 w Sztokholmie zdobył dwa srebrne medale, drużynowy i indywidualny na drugiej szachownicy. W 1939 zwyciężył w tradycyjnym turnieju w Hastings, wyprzedzając Maxa Euwego i Vasję Pirca. Lata II wojny światowej przeżył w nieludzkich warunkach, uwięziony w obozie pracy.
Po wojnie został zawodowym szachistą, brał udział w prestiżowych turniejach międzynarodowych i rozgrywkach o mistrzostwo świata, do końca lat 50. znajdując się w ścisłej światowej czołówce. W 1948 zajął II miejsce w turnieju międzystrefowym w Saltsjöbaden1948 Saltsjobaden Interzonal Tournament. i awansował do turnieju pretendentów, który ukończył na IX miejscu1950 Budapest Candidates Tournament.. W 1948 i 1950 ponownie wygrał turniej w Hastings. W 1950 podzielił I miejsce w memoriale Dawida Przepiórki w Szczawnie-Zdroju, za Paulem Keresem, wspólnie z Gedeonem Barczą, a przed Markiem Tajmanowem, Igorem Bondarewskim i Jefimem Gellerem. W tymże roku Międzynarodowa Federacja Szachowa przyznała mu tytuł arcymistrza.