Zabierowski, Rzeszowskie pod okupacją hitlerowską, Warszawa 1975, s. 354-355.. Grupa bojowa w składzie „Korczak”, „Boruta”, „Dąbrowa” i „Żbik” („Paw” został jako ubezpieczenie na ulicy) podeszła pod furtę więzienia, z której miał wychodzić po zakończeniu dyżuru „Trójka”. Razem już wpadli do wnętrza rozbrajając straż więzienną. Potem sukcesywne otwieranie cel i wyczytywanie więźniów politycznych. W sumie w sposób zorganizowany wyprowadzono 66 więźniów politycznych i 67 więźniów pospolitych. Poza miastem podzielili się na kilka grup i rozeszli w różnych kierunkach. Największą grupę ponad 30 osób prowadził „Boruta” z „Dąbrową”A. Strahl, Dziennik wspomnień, Wrocław 2001, s. 54.. Pokonali trasę ok. 40 km idąc tylko nocami w nieznanym terenie, bez żadnych punktów kontaktowych i łączników, forsując Jasiołkę i Wisłok. Po sześciu dniach dotarli na Łupaną Górę (Wola Komborska) k. Krosna do Jacka Koszarskiego „Wąż”. Tu już sam „Boruta” i „Dąbrowa” kwaterowali do 16 sierpnia pod czujną ochroną Jacka i jego syna LeszkaS. Dąbrowa-Kostka, S. Maria Jankowski, Rozkaz zdobyć więzienie, KAW 1988, s. 130-136, .. Akcja ta należy do największych osiągnięć Kedywu na PodkarpaciuM. Wieliczko, Jasielskie w latach drugiej wojny światowej, MON 1974, s. 253.. O randze tej akcji świadczy to, że wymieniona została w meldunku 482 gen.