Odznaka „W Służbie Narodu” – polskie odznaczenie resortowe okresu PRL, nadawane przez Ministra Spraw Wewnętrznych.
Charakterystyka Odznaka „W Służbie Narodu” została ustanowiona uchwałą Rady Ministrów z dnia 12 kwietnia 1974 i zastąpiła dotychczasowe odznaki 10 lat w Służbie Narodu i 20 lat w Służbie NaroduUchwała nr 90 Rady Ministrów z dnia 12 kwietnia 1974 r. w sprawie ustanowienia odznaki "W Służbie Narodu" ().
Uchwała ta została uchylona 7 grudnia 1990 uchwałą Rady Ministrów nr 188 z 30 listopada 1990 i tym samym nadawanie Odznaki zakończonoUchwała nr 188 Rady Ministrów z dnia 30 listopada 1990 r. w sprawie uchylenia niektórych uchwał Rady Ministrów ().
Odznaka była trzystopniowa: złota, srebrna i brązowa.
Odznakę nadawano: funkcjonariuszom Milicji Obywatelskiej, oficerom, chorążym i podoficerom jednostek wojskowych podległych Ministrowi Spraw Wewnętrznych, innym pracownikom resortu spraw wewnętrznych, – jeżeli osoby te w okresie wieloletniej, wzorowej służby wyróżniły się przy wykonywaniu zadań w ochronie spokoju, porządku i bezpieczeństwa publicznego.