Podjął pracę na stanowisku adiunkta w Zakładzie Historii Polski i Powszechnej od XVI do XVIII wieku w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego. W 2012 roku Rada Wydziału Nauk Historycznych i Pedagogicznych Uniwersytetu Wrocławskiego nadała mu stopień naukowy doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie historii o specjalności historia nowożytna na podstawie rozprawy nt. Kaznodziejstwo bernardyńskie w staropolskim systemie komunikacji społecznej schyłku epoki saskiej. Studium kształtowania wyobrażeń i postaw. Od maja 2017 roku na stanowisku profesora Uniwersytetu Wrocławskiego. Od 2017 roku kieruje Pracownią Historii kultury staropolskiej i jej dziedzictwa w Instytucie Historycznymhttps://hist.uni.wroc.pl/Instytut-Historyczny/Instytut/Struktura-Instytutu.
W 2012 roku został wybrany na zastępcę dyrektora Instytutu Historycznego Uniwersytetu Wrocławskiego do spraw nauki i współpracy z zagranicąWładze IH UWr na lata 2012-2016 [on-line] [dostęp: 2.10.2012]. Od 1 września 2020 roku pełni funkcję dyrektora Instytutu Historycznego Uniwersytetu WrocławskiegoWładze IH UWr w kadencji 2020-2024 [on-line] [dostęp: 01.10.2020].
Członek Rady Naukowej Uniwersyteckiego Centrum Humanistyki Cyfrowej Uniwersytetu Wrocławskiego w kadencji 2023–2024.