thumb|Grób Jerzego Ejmonta na Powązkach Jerzy Ejmont ps. „Boćwina” (ur. 5 lipca 1909 w Lewkowie w powiecie Wilejka, zm. 3 maja 1987 w Warszawie) – lekarz wojskowy, generał brygady Wojska Polskiego, szef Departamentu Służby Zdrowia MON i szef Służby Zdrowia WP od 1965.

Życiorys Od 1918 uczył się w gimnazjum Macierzy Szkolnej w Mińsku, a od 1920 w Krasnymstawie, Oszmianie i Wilejce. W latach 1927–1933 był podchorążym Szkoły Podchorążych Sanitarnych i równolegle studentem Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego. 5 sierpnia 1933 Prezydent RP Ignacy Mościcki mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1933 i 1. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, grupa lekarzy, a Minister Spraw Wojskowych przydzielił do Centrum Wyszkolenia Sanitarnego, w celu odbycia stażu szpitalnego. W 1935 został awansowany na porucznika, a w 1938 kapitana. W listopadzie 1938 został naczelnym lekarzem 2 pułku piechoty Legionów w Sandomierzu.

Od 1941 uczestniczył w konspiracji ZWZ, lekarz placówki ZWZ w Koprzywnicy koło Sandomierza. Od lutego 1942 lekarz powiatu sandomierskiego grupy AK „Orlicza” pod pseudonimem „Boćwina”. Latem 1944 brał udział w walkach na przyczółku sandomierskim.