Ostatecznie studia ukończył w 1921 i wyjechał do Paryża, podróżował po Europie, aby w 1927 powrócić do Krakowa. Rok później przeniósł się do Warszawy, został członkiem Związku Zawodowego Polskich Artystów Plastyków i od 1931 Cechu Artystów Plastyków Jednoróg. Od 1932 należał również do Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, gdzie wystawiał swoje prace. Ponadto wystawiał z Towarzystwem Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie i Lwowie, w Łodzi, w warszawskim Salonie Garlińskiego i Instytucie Propagandy Sztuki. Uczestniczył w wystawach paryskiego Salonu Jesiennego (1925, 1928) i Salon des indépendants. Po 1945 podróżował po zachodniej Polsce i uwieczniał tamtejsze krajobrazy.
Adam Malicki był przede wszystkim pejzażystą, rzadziej tworzył martwe natury i sceny rodzajowe. Było to malarstwo olejne, akwarele i pastel, eksperymentował z tworzeniem drzeworytów, ale krótkotrwale.