thumb|240px|Grób Jana Bobrowicza na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Jan Bobrowicz (ur. 12 listopada 1928 w Wymyślinie, zm. 31 października 2000 w Warszawie) – generał brygady ludowego Wojska Polskiego.
Życiorys Przed wojną skończył 4 klasy szkoły powszechnej.
Podczas okupacji pracował w niemieckim majątku w Kwidzynie i w gospodarstwie rolnym Ławiczek. Od lutego 1945 do 1947 zaliczył 4 klasy gimnazjum.
We wrześniu 1947 wstąpił do Wojska Polskiego we Włocławku i do 1949 uczył się w Oficerskiej Szkole Artylerii w Toruniu, uzyskując stopień podporucznika. W sierpniu 1951 został dowódcą plutonu rozpoznania wzrokowego w 38 Dywizjonie Artylerii Rozpoznania Pomiarowego, a w styczniu 1952 dowódcą baterii rozpoznawczo-topograficznej.
W latach 1953–1958 odbył studia w Akademii Artyleryjsko-Inżynieryjnej w ZSRR, ukończył je jako magister inżynier elektromechanik. Później do 1961 na kursie przy Wyższej Szkole Artyleryjsko-Inżynieryjnej w ZSRR. Od 1959 pełnił służbę w Departamencie Uzbrojenia MON, gdzie kierował wydziałami, a następnie oddziałami. Od lutego 1974 był zastępcą szefa Służby Uzbrojenia i Elektroniki MON. W sierpniu 1976 został komendantem Wojskowego Instytutu Techniki Uzbrojenia w Zielonce k. Warszawy. Od 30 września 1978 był dyrektorem Departamentu Rozwoju i Produkcji Specjalnej w Ministerstwie Przemysłu Maszynowego.