W 1954 ks. Jan Patrzyk zasugerował gwardianowi sanockiemu o. Jakubowi Półchłopkowi odnowienie obrazu i ożywienie kultu matki Bożej (był to rok rocznicy 100-lecia Dogmatu o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny). W tymże roku przez trzy miesiące trwała konserwacja obrazu w Krakowie (w jej trakcie przywrócono pierwotny stan malowidła, usunięto domalowania na twarzy Jezusa, a ponadto powiększono tło). W tym roku Obraz Matki Bożej Pocieszenia został przeniesiony z lewej nawy (określana jako kaplica św. Józefa, obecnie kaplica św. Maksymiliana Kolbe) do lewego ołtarza świątyni, gdzie do tego czasu widniał obraz Matki Bożej Szkaplerznej (który następnie został przeniesiony do Kościoła Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Zahutyniu pod Sanokiem). Po dokonanej restauracji, obraz powrócił do franciszkańskiego kościoła w Sanoku, gdzie od 6 maja 1954 trwało trzydniowe nabożeństwo, w trakcie którego kazania głosił ks. Patrzyk, po czym odnowiony obraz został poświęcony 9 maja 1954 przez sanockiego dziekana, ks. Antoniego Porębskiego. Jednocześnie obraz został umieszczony w innym miejscu świątyni, tj. w lewym ołtarzu, zaś celem nowej lokalizacji była korzystniejsza widoczność, a tym samym dostępność dla wiernych. Wspólnie z obrazem do nowego ołtarza przeniesione zostały dary wotywne.