Kardynał zabrał kopię obrazu ze sobą do Warszawy, skąd dnia 22 listopada 1956 tak wyraził swoje oświadczenie:
thumb|240px|Ołtarz z obrazem (2007) thumb|240px|Tablica upamiętniająca i wota Na wniosek sanockich franciszkanów 3 maja 1956 Sekretariat Episkopatu Polski ustanowił drugi tytuł (contitulus) dla kościoła tj. pod wezwaniem Matki Bożej Pocieszenia (prócz istniejącego dotychczas tytułu Podwyższenia Krzyża Świętego) oraz wyznaczył drugą niedzielę maja na uroczystość odpustową (genezą był fakt, że uroczystość 8 maja 1955 odbyła się we wtórą niedzielę tego miesiąca). Od tego czasu przed obrazem odbywały się nabożeństwa i modlitwy maryjne, m.in.: Godzinki o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny, Pod Twoją obronę, Litania do Najświętszej Maryi Panny, cząstki różańca świętego, nabożeństwa majowe i październikowe, w święta maryjne oraz ustanowiona wówczas Nieustanna Nowenna do Matki Bożej Pocieszenia w środy każdego tygodnia. 1 lipca 1969, decyzją bpa Ignacego Tokarczuka, sanoccy franciszkanie prowadzą ponownie parafię erygowaną Podwyższenia Krzyża Świętego i Matki Bożej Pocieszenia w Sanoku. Do ww. księgi wpisali się również bp Wojciech Tomaka, 20 sierpnia 1966 bp Jerzy Stroba, 10 września 1977 bp Ignacy Tokarczuk.