Lech Iwanowski ps. „Lancet” (ur. w Piotrogrodzie, zm. 2009) – lekarz, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Syn Stanisława i Marii z d. Wojewódzka.
Napisał książkę: Wilnianie we wrześniu 1939 roku:(prolog epopei). Współautor: Wskazówki do ćwiczeń prosektoryjnych.
Okres wojny Po maturze rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego. Walczył w kampanii wrześniowej, a po jej zakończeniu wrócił do Wilna i kontynuował studia medyczne na Uniwersytecie Stefana Batorego. Po zamknięciu Uniwersytetu przez Litwinów uczył się konspiracyjnie. W 1942 roku ukończył studia w Kownie.
W sierpniu 1941 roku wstąpił do ZWZ. Wyznaczony został na stanowisko dowódcy plutonu w dzielnicy Śródmieście. W październiku 1943 roku został skierowany do 3 Wileńskiej Brygady „Szczerbca" na stanowisko lekarza brygady. Brał udział we wszystkich walkach brygady. W ramach operacji Ostra Brama walczył na Belmoncie i na Antokolu. Zorganizował w Onżadowie szpital polowy na 30 łóżek. Za walki w powstaniu wileńskim odznaczony został przez gen. „Wilka” Krzyżem Walecznych.
Po wojnie Od lutego 1947 roku prowadził działalność naukową w Zakładzie Anatomii Prawidłowej Akademii Medycznej w Warszawie. Obronił doktorat w 1960 roku, habilitował się w 1980.