Ferdinand Gottlob Paul Schröder (ur. 19 maja 1873 w Berlinie, zm. 7 czerwca 1941 w Lipsku) – niemiecki lekarz psychiatra, profesor Uniwersytetu w Greifswaldzie i Uniwersytetu w Lipsku.
Życiorys Syn nauczyciela Theodora Adolfa Schrödera i Henriette Schulz. Ukończył Gymnasium zum Grauen Kloster. Studiował na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie i na Uniwersytecie w Grazu. W 1897 ukończył studia i zdał egzaminy państwowe. Następnie specjalizował się w psychiatrii we Wrocławiu u Wernickego, w Heidelbergu u Kraepelina, w Królewcu u Bonhoeffera i ponownie w Heidelbergu, u Franza Nissla. Od 1912 asystent u Bonhoeffera w Berlinie. W 1913 został profesorem zwyczajnym Uniwersytetu w Greifswaldzie. Od kwietnia 1925 profesor zwyczajny Uniwersytetu w Lipsku. W 1937 został pierwszym przewodniczącym Międzynarodowego Towarzystwa Psychiatrii Dziecięcej. W 1938 roku przeszedł na emeryturę.
Wybrane prace Einführung in die Histologie und Histopathologie des Nervensystems, Jena 1908. Geistesstörungen nach Kopfverletzungen. Für Neurologen und Chirurgen, Stuttgart 1915. Stimmungen und Verstimmungen, Leipzig 1930. Kindliche Charaktere und ihre Abartigkeiten, Breslau 1931. Ideengehalt und Psychologie des Kommunismus, Leipzig 1939.