22 lipca oddział pod dowództwem Sacewicza zaatakował oddział osłony torów, składający się z własowców, który rekwirował furmanki w Jaźwinach. 24 lipca wziął udział w zasadzce na niemieckie tabory jadące z rejonu Aleksandrówki i Burwina w kierunku Janówki. 25 lipca brał udział w ataku na niemiecką baterię haubic na grobli pod Jaźwinami.
Po akcji „Burza” wraz z większością II batalionu 9 Dywizji ukrył broń i wrócił do codziennego życia. Jesienią 1944 roku uniknął aresztowania przez NKWD. Po okresie ukrywania się, powrócił do organizacji AK. W okresie od kwietnia 1945 r. do września 1945 r. był dowódcą pierwszej drużyny, a następnie plutonu, w oddziale podporucznika Stanisława Bogdanowicza „Toma", o kryptonimie KD-121. Brał udział m.in. w ataku na więzienie w Białej Podlaskiej 21 maja, który poskutkował uwolnieniem 5 więźniów - żołnierzy podziemia antykomunistycznego. 20 lipca 1945 r. ukończył Szkołę Podchorążych Piechoty w Konspiracji. Po utworzeniu przez Bogdanowicza nowego rejonu działania oddziału w Międzyrzeczu we wrześniu 1945 roku, Sacewicz został dowódcą oddziału pozostawionego na miejscu, służącego do ochrony Inspektoratu Północ. Następnie został dowódcą patrolu bojowego WiN działającej w rejonie miejscowości Łomazy, Dubów. Ostatnie akcje patrolu były wykonane w styczniu 1947 r.