Nikołaj Iwanowicz Sadownikow, ros. Николай Иванович Садовников (ur. 20 maja 1904 r. we wsi Kieśma w guberni twerskiej, zm. ?) – radziecki wojskowy (major), propagandysta Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej, dowódca kompanii szkoleniowej w szkole propagandystów ROA, zastępca szefa oddziału operacyjnego sztabu Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji, dowódca jednego z pułków 2 Dywizji Piechoty, a następnie szef sztabu Szkolno-Zapasowej Brygady Sił Zbrojnych KONR podczas II wojny światowej.
W 1921 r. ukończył szkołę 2 stopnia. W październiku 1926 r. został zmobilizowany do Armii Czerwonej. Służył w 13 Połockim Pułku Strzeleckim jako dowódca plutonu. W listopadzie 1927 r. zdemobilizowano go. Na początku grudnia 1935 r. ponownie trafił do Armii Czerwonej. W 1936 r. awansował do stopnia podporucznika. Od 1937 r. uczył się w Akademii Wojskowej Armii Czerwonej im. Frunze w Moskwie. W 1938 r. mianowano go porucznikiem. Od początku kwietnia 1940 r. był zastępcą szefa sztabu 31 Pułku Strzeleckiego. Na początku maja tego roku objął funkcję zastępcy szefa oddziału operacyjnego sztabu 25 Dywizji Strzeleckiej, zaś pod koniec grudnia sztabu XIV Korpusu Strzeleckiego. Na początku 1941 r. został starszym zastępcą szefa oddziału operacyjnego Armii Primorskiej. Wkrótce awansował na kapitana. Pod koniec lutego 1942 r. został majorem.