Wincenty Dadzibóg Kamieński herbu Ślepowron, krypt.: W. K.; W. K.....; W. K.*** (ur. ok. 1768 na Humańszczyźnie, zm. po 1812) – polski poeta i tłumacz.
Życiorys Urodził się około roku 1768 w szlacheckiej rodzinie unickiej, jako syn Kazimierza (zarządcy starostwa kaniowskiego, właściciela wsi Jampolczyk, od roku 1769 starosty drohickiego), i Karoliny z Matczyńskich. Otrzymał staranne wykształcenie prawnicze, 20 października roku 1783 składał przysięgę na urząd obrońcy w Sądzie Zwyczajnym Trybunału Głównego w Lublinie. Począwszy od roku 1791 (przez niemal 4 lata) sprawował urząd wojskiego w Trembowli. Wspólnie ze swym bratem Tadeuszem, 30 stycznia roku 1796 sprzedali, z upoważnienia ojca, wieś Jampolczyk i murowany dworek w Kamieńcu Podolskim. Wkrótce potem przeniósł się do Lwowa. Około roku 1805 poślubił Domicelę z Olszewskich Hadziewiczową (wdowę po Janie Hadziewiczu). Wspólnie z żoną był współwłaścicielem połowy dóbr Wołosów w Stanisławowskiem.
Data śmierci nieznana (żył i publikował jeszcze w roku 1812).