W tym samym roku rozpoczęto budowę schroniska, jednak z powodu braku funduszy oraz toczącej się wojny fundacja im. Wiktorii Michelisowej nie była w stanie ukończyć budowy. Budowa została sfinansowana i zakończona dopiero w 1918 roku dzięki środkom pochodzącym z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, w zamian za korzystanie z pomieszczeń w budynku na bursę dla studiujących na KULu księży. Przez KUL był wykorzystywany w latach 1924-1931. W latach 1925–1929 mieszkał w nim Stefan Wyszyński. Od 1931 roku rozpoczęło działalność schronisko, a już w 1940 budynek zajęły niemieckie władze okupacyjne. W 1944 roku schronisko powróciło do kamienicy. W 1963 roku przeprowadzony został generalny remont i kamienica została przejęta przez Skarb Państwa.
Obecnie w budynku znajduje się Dom Pomocy Społecznej im. Wiktorii Michelisowej prowadzony przez siostry pasjonistki.
Przypisy
Literatura Lubelska Fundacja Odnowy Zabytków - Dawny Dworek Archidiakoński, później dawny przytułek dla Nauczycielek im. V. Michelis , Opracowano w części na podstawie karty ewidencyjnej, przechowywanej w WUOZ w Lublinie. Teatr NN.pl Leksykon Lublin, Anna Malik – Archidiakońska 7 w Lublinie. Dom Pomocy Społecznej im. Wiktorii Michelisowej - Historia domu
Archidiakońska 5