Paweł Świetlikowski ps. Jerzy (ur. 2 stycznia 1915 w Wilnie; zm. 26 lipca 2006) – oficer Armii Krajowej. Kawaler Orderu Virtuti Militari.
Syn Rudolfa i Julii z Blinstrubów.
Okres przedwojenny Po ukończeniu szkoły powszechnej uczęszczał do Gimnazjum im. Zygmunta Augusta, w którym otrzymał świadectwo dojrzałości. Służbę wojskową odbywa w Szkole Podchorążych Rezerwy przy 76 Lidzkim pułku piechoty. W 1939 roku rozpoczął studia na Wydziale Prawa w Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie.
Okres wojny Zmobilizowany w sierpniu 1939 roku, wyruszył na front z 77 pułkiem piechoty. W czasie walk dostał się do niewoli radzieckiej. Uciekł z pociągu wywożącego jeńców w głąb Rosji i powrócił do Wilna. Od listopada 1939 roku, będąc w konspiracji, współpracował z por. Jerzym Łozińskim w zakresie wywiadu wojskowego. Prowadził kurs podchorążych oraz organizował kursy łączniczek i sanitariuszek.
Zorganizował 2 batalion „Dzielnicy B” Garnizonu „Dwór” AK. 11 listopada 1942 komendant „Wilk” awansował go na stopień porucznika. Jako dowódca batalionu uczestniczył w operacji „Ostra Brama".
W lipcu 1944 uniknął internowania. 15 września został aresztowany i skazany na 15 lat katorgi i 5 lat pozbawienia praw obywatelskich.