Tu zasłynął z wykonywania drobnych pamiątek i obozowych szkicówCzęść pamiątek przechowuje do dzisiaj i udostępnia je przy okazji organizowania wystaw poświęconych tej tematyce, a szkic obozu III batalionu stanowi ilustrację książki Karta Dziejów wileńskiej i nowogródzkiej AK s.161. We wrześniu został skierowany do III batalionu roboczego. Pracował w lesie w okolicach Sieredniaki, skąd 15 sierpnia 1945 roku uciekł. W latach 1946–47 był członkiem Związku Młodzieży Demokratycznej.
Po powrocie do Polski kontynuował naukę. Studiował początkowo na Politechnice Wrocławskiej a potem w Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego we Wrocławiu. W latach 1946–1952 był instruktorem pływania w AZS we Wrocławiu. Po ukończeniu studiów w 1952 roku, skierowany do Dzierżoniowa, gdzie w Technikum Radiotechnicznym uczył wychowania fizycznego. W latach 1953–54 uczył też w Liceum Ogólnokształcącym w Bielawie. W 1954 roku założył i do 1962 roku był dyrektorem Młodzieżowej Szkoły Sportowej przy Zrzeszeniu Sportowym „Włókniarz” w Dzierżoniowie. W 1962 roku powrócił już jako adiunkt do Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego we Wrocławiu. W roku 1967 uzyskał stopień doktora. W 1980 roku przeszedł do Akademii Wychowania Fizycznego w Poznaniu i objął stanowisko kierownika Zakładu Pływania w Filii AWF w Gorzowie Wielkopolskim.