thumb|250px|Budynek WKU w Białymstoku w Pałacu Nowika thumb|250px|Wojskowa Komenda Uzupełnień w Bydgoszczy, ul. Szubińska 1 (1884) thumb|250px|Siedziba WKU w Toruniu thumb|250px|Dawny budynek WKU dla dzielnic Śródmieście i Wola w Warszawie, ul. Koszykowa 82
Wojskowy komendant uzupełnień (WKU) – dawny terenowy organ wykonawczy niezespolonej administracji rządowej zajmujący się administracją rezerw osobowych. Był organem pierwszej instancji w strukturze administracji wojskowej w Polsce. Swoje zadania wykonywał przy pomocy wojskowej komendy uzupełnień. Pełnił rolę organu wykonawczego Ministra Obrony Narodowej i odpowiadał za realizowanie problematyki obronnej i administracji wojskowej administrowanego terenu. Był bezpośrednio podporządkowany szefowi wojewódzkiego sztabu wojskowego.
Historia Terenowe organy administracji wojskowej w końcowym okresie wojny Rozkazem szefa Głównego Sztabu Formowania nr 20 z 25 lipca 1944, sformowano 3 powiatowe komendy uzupełnień 6 komisji poborowych oraz punkt rozdzielczy.Obsady personalne tych elementów zostały przygotowane jeszcze w Żytomierzu i na początku sierpnia 1944 roku wraz z Głównym Sztabem Formowania Armii Polskiej w ZSRR przybyły do Lublina.