Michael Joseph Piazza (ur. 4 września 1968) – amerykański baseballista, który występował na pozycji łapacza przez 16 sezonów w Major League Baseball.
Przebieg kariery Piazza został wybrany w drafcie 1988 w 62. rundzie przez Los Angeles Dodgers i początkowo występował w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Albuquerque Dukes. W MLB zadebiutował 1 września 1992 w meczu przeciwko Chicago Cubs. W sezonie 1993 ze średnią uderzeń 0,318, 35 zdobytymi home runami i 112 zaliczonymi RBI, został wybrany najlepszym debiutantem w National League; wystąpił także po raz pierwszy w karierze w Meczu Gwiazd. W 1996 i 1997 roku w głosowaniu do nagrody MVP National League zajął 2. miejsce (za Kenem Caminitim z San Diego Padres i Larrym Walkerem z Colorado Rockies). W maju 1998 w ramach wymiany przeszedł do Florida Marlins, w którym rozegrał tylko 5 meczów.
W tym samym miesiącu podpisał siedmioletni kontrakt z New York Mets wart 91 milionów dolarów. W 2000 roku wystąpił World Series przeciwko New York Yankees; Mets przegrali jednak finały w pięciu meczach.