Na koniec sezonu 1984/1985 Elche zajęło jednak przedostatnie miejsce w tabeli, spadając do drugiej ligi.
Po relegacji Elche sam Carlos pozostał jednak w pierwszej lidze, również na zasadzie wypożyczenia zostając zawodnikiem klubu Hércules CF z miasta Alicante. Także z tym zespołem na koniec rozgrywek 1985/1986 spadł do drugiej ligi, po czym przeszedł do pierwszoligowego Realu Murcia, gdzie również spędził rok. W żadnej z tych ekip nie wywalczył sobie pewnego miejsca w pierwszym składzie i nie potrafił przekroczyć bariery pięciu bramek w sezonie, wobec czego na zasadzie wypożyczenia podpisał umowę z drugoligowym Realem Oviedo, mimo zainteresowanie Osasuny. Tam zanotował natomiast bardzo udane rozgrywki 1987/1988, kiedy to wywalczył awans do pierwszej ligi, zostając przy tym królem strzelców Segunda División z 25 bramkami na koncie. Po upływie sezonu, wbrew własnej woli, przeszedł do stołecznego Atlético Madryt, z którym wziął udział w swoich pierwszych międzynarodowych rozgrywkach, Pucharze UEFA, lecz przeważnie pozostawał rezerwowym zespołu, z powodu silnej konkurencji w linii ataku, ale też przez konflikt ze szkoleniowcem Javierem Clemente.