Władysław Markowski ps. „Sęp”, „Dżumba” (ur. 30 sierpnia 1920 w Wilnie, zm. 18 lipca 1997) – oficer Armii Krajowej, kawaler Orderu Virtuti Militari, magister inżynier.

Życiorys Syn Andrzeja, mechanika. Przed wojną był drużynowym 14 Drużyny Hufca Wileńskiego, w stopniu ćwika. Był trzykrotnym mistrzem Wilna i mistrzem Polski w wioślarskiej czwórce ze sternikiem. Zakwalifikował się do kadry na olimpiadę w Londynie.

We wrześniu 1939 roku walczył jako ochotnik w 1 pułku piechoty Legionów. W październiku 1939 został internowany na Litwie. Przebywał w obozach w Połądze i Birsztunach. Wiosną 1940 roku uciekł z obozu i zatrzymał się w Wilnie.

Od kwietnia 1941 działał w Związku Walki Zbrojnej, w dzielnicy „Antokol” i „Śródmieście” Garnizonu Dwór. W marcu 1942 roku został aresztowany i wywieziony na roboty do Niemiec. W grudniu 1942 roku uciekł z robót i wrócił do Wilna. Ukrywał się pod nazwiskiem Starski. Wiosną 1943 roku został zaprzysiężony przez ppor. Wiktora Jagodę i po przeszkoleniu skierowany do oddziału leśnego „Dzika”. 1 października przyjął pseudonim „Dżumba”. W 3 Brygadzie „Szczerbca” walczył m.in. w Pokirnie, Dubnikach, Wornianach, Taboryszkach, Turgielach, Polanach, Mickunach, Graużyszkach, Czarnym Borze, Białe Wace, Trokach, Pawłowie. W ataku na Nowe Troki został ranny w rękę i w głowę.