Podkarpacki Pułk Jazdy liczył 364 żołnierzy, w tym 11 oficerów, i tego samego dnia odbył się jego przegląd, dokonany przez Inspektora Okręgowego Armii Ochotniczej, który wszelako wykazał braki. W związku z tym decyzją ministra spraw wojskowych gen. Kazimierza Sosnkowskiego dokonano reorganizacji pułku, przemianowanego z ochotniczego na etatowy 209 Pułk Ułanów Podkarpackich, w którym rtm. Towarnicki został zastępcą dowódcy, płk. Władysława Beliny-Prażmowskiego. W dniach 8–24 listopada 1920 nastąpiło scalenie 209 Pułku Ułanów Podkarpackich z 212 Pułkiem Ułanów Lubelskich w jeden oddział, który otrzymał nazwę 22 Pułk Ułanów Podkarpackich. Po wojnie Henryk Towarnicki został zweryfikowany w stopniu rotmistrza ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 111. lokatą w korpusie oficerów rezerwowych kawalerii oraz otrzymał przydział mobilizacyjny do 6 Pułku Ułanów Kaniowskich w Stanisławowie. W styczniu 1925 został przeniesiony w rezerwie do 22 Pułku Ułanów Podkarpackich. W 1934 jako oficer pospolitego ruszenia pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VI i był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”.