W roku 1873 przeorysza matka Teresa, prywatnie księżna Ewa PotockaW niedzielę konsekracja kościoła na Żytniej, [w:] Archidiecezja Warszawska 20.04.2017 [dostęp 8 grudnia 2018], szczegóły zob. Ewa z książąt Sułkowskich hr. Potocka, [w:] Faustyna [dostęp 8 grudnia 2018], przeznaczyła znaczną sumę z prywatnej kieszeni na budowę nowej kaplicy. Zaprojektował ją Władysław Kosmowski, znany już architekt i autor kilku budowli kościelnychzob. np. Paweł Giergoń, Warszawa – kościół s.w. św. Kazimierza, [w:] Sztuka [dostęp 8 grudnia 2018]. Skromna nowa konstrukcja została zbudowana z cegieł i zastąpiła wcześniejszy drewniany budynek. Aby oszukać rosyjską administrację, ta mała, jednonawowa świątynia o podstawie 8 x 17 metrów została przykryta płaskim dachem; główne wejście znajdowało się na wewnętrznym dziedzińcu klasztornym, a niewielka absyda ołtarzowa, wysunięta w stronę ulicy Żytniej, została zakamuflowana poprzez obudowanie jej budynkiem mieszkalnymFranciszek Mróz, Szlakiem św. s. Faustyny Kowalskiej, [w:] Peregirnus Cracoviensis 9 (2000), s. 29. Wnętrze było określane jako nawiązujące do stylu neoromańskiegoZofia Sowińska-Bania, Kościół s. wezw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w parafii św. Jakuba w Warszawie, [w:] Nasza przeszłość. Studia z dziejów Kościoła i kultury katolickiej w Polsce 64 (1985), s.