thumb|240px|Jadwiga obserwująca wjazd Jagiełły na Wawel (mal. Aleksander Lesser, 1854) Semko (Czasy bezkrólewia po Ludwiku. Jagiełło i Jadwiga) – trzytomowa powieść historyczna Józefa Ignacego Kraszewskiego wydana po raz pierwszy (i jedyny za życia autora) w 1882 roku, należąca do cyklu Dzieje Polski.

Jej główny motyw literacki stanowi walka o władzę w XIV-wiecznej Polsce na tle wewnętrznego chaosu po śmierci Ludwika Węgierskiego. Tytułową postać księcia mazowieckiego autor wykorzystał dla ukazania go jako obiektu politycznych rozgrywek w ciągu czterech lat życia Polski (1382-1386) w niebezpiecznym momencie zwrotnym zmiany dynastii.

Rękopis utworu przechowywany w Bibliotece Narodowej, uległ zniszczeniu podczas powstania warszawskiego w 1944 r.

Treść Po zgonie niechętnie tolerowanego władcy, podczas długotrwałego bezkrólewia nie tylko odżywa dawny konflikt pomiędzy Wielkopolską i Małopolską, ale odnawia się niszczący dla Wielkopolan, krwawy spór Grzymalitów z Nałęczami. Zniweczone zostają też plany dynastyczne zmarłego króla, gdy Polacy zgodnie odrzucają kandydaturę Zygmunta Luksemburskiego i kwestionują przyznanie korony starszej córce zmarłego – Marii, a Wielkopolanie wprost domagają się objęcia tronu przez rodzimego potomka piastowskiej dynastii.