Leonard Świderski (ur. 31 sierpnia 1903 w Łodzi, zm. 17 kwietnia 1991) – polski duchowny rzymskokatolicki (po rezygnacji z kapłaństwa ekskomunikowany), doktor filozofii i teologii, działacz ruchu księży patriotów, autor dzienników, w których zarzuca klerowi katolickiemu fałsz i obłudę.
Życiorys Urodził się w rodzinie robotniczej. Jego ojcem był Antoni Świderski – rzemieślnik, a matką Julianna Hirsch – praczka, o korzeniach niemieckich, która żyła według hasła kościół, kuchnia, kołyska. Jako chłopak miał zamiar wstąpić do Legionów Polskich, i to wprost z bierzmowania, którego udzielał mu kardynał Aleksander Kakowski. Porzucił jednak ten zamiar i w 1919, w wieku 16 lat, wstąpił do Seminarium Duchownego w Płocku, gdzie nawiązał bliższą znajomość z (późniejszym księdzem patriotą) Mieczysławem Żywczyńskim. Po dwóch latach studiów został wysłany na wyższe studia do Paryża. Po sześciu latach otrzymał święcenia kapłańskie, doktorat z filozofii i licencjat z teologii. Dalsze studia z teologii kontynuował na uniwersytecie papieskim Gregorianum w Rzymie.