Tramwaje elektryczne W 1913 rozpoczęto budowę pierwszej linii tramwaju elektrycznego. Pierwsze jazdy próbne odbyły się w listopadzie 1913, a otwarcie linii nastąpiło 13 maja 1914. Linia połączyła wyspę Recife z Boa Vista przez Santo Antônio. Rozstaw szyn na linii wynosił 1000 mm. Do obsługi linii zakupiono w firmie J. G. Brill 100 tramwajów w tym 70 wagonów silnikowych i 30 doczepnych oraz 25 piętrowych tramwajów w firmie United Electric of Preston. 12 października 1914 zelektryfikowano linię do Olinda. W 1915 tramwaje elektryczne doprowadzono do Várzea. W 1917 zelektryfikowano linie do Dois Irmãos i Arraial. Ostatnią linię tramwaju parowego do Beberibe zelektryfikowano w 1922. 25 października 1924 otwarto linię do Boa Viagem. W tym czasie planowano budowę linii do Jaboatão, której jednak nie zbudowano. W latach 20. XX w. w eksploatacji było 130 wagonów silnikowych i 110 wagonów doczepnych, które kursowały po trasach o długości wynoszącej 141 km, był to trzeci pod względem wielkości system tramwajowy w Brazylii. W 1928 dotychczasowego właściciela tramwajów kupiła spółka Electric Bond & Share Company. W 1940 sprowadzono ze Stanów Zjednoczonych czteroosiowe tramwaje. Po zakończeniu II wojny światowej tramwaje zaczęły przynosić straty. W 1951 zlikwidowano tramwaje na wyspie Recife i w Santo Antonio.