Do dorobku polskiej prasy dziecięcej wprowadzał nowy model pisma tworząc z „Płomyczka”, którego był naczelnym redaktorem w latach 1947–1985, wszechstronny magazyn społeczno-literacko-popularnonaukowy dla dzieci.
Odrębną dziedziną pracy Aleksandrzaka była działalność w Towarzystwie Łączności z Polonią Zagraniczną „Polonia”. Przez kilkanaście lat redagował pismo dla szkół polonijnych „Wisełka”. Zasłużył się jako inicjator konferencji i spotkań redaktorów czasopism dziecięcych różnych krajów.
Jako pisarz, redaktor i organizator życia kulturalnego działał dla dobra dzieci, szkoły, nauczycieli i rodziców. Za zaangażowanie dla spraw dzieci otrzymał nagrodę przyznawaną przez dzieci – Order Uśmiechu – tym samym został członkiem jego kapituły.
Wyrazem uznania dla twórczości oraz działalności redaktorskiej Aleksandrzaka było przyznanie mu w 1961 Nagrody Prezesa Rady Ministrów za osiągnięcia w dziedzinie twórczości dla dzieci, a w grudniu 1984 Nagrody im. K. Makuszyńskiego.