samica jest podobna do samca, ale ogólnie bardziej matowa. Niedojrzałe osobniki mogą być nie do odróżnienia od podgatunku nominatywnego. Rudzielak ma 10 lotek I rzędu, 9 II rzędu i 12 sterówek.
Biologia i ekologia Rudzielak zamieszkuje gęsty podszyt lasów górskich, często ze splątanymi pnączami, preferuje naturalne polany i cieki wodne. Podgatunek rubehoensis występuje szczególnie na stromych zboczach i na obszarach z baldachimem drzew przerwanym przez osunięcia ziemi lub wcześniejszą wycinkę, a także na polanach utworzonych przez słonie afrykańskie (Loxodonta africana) i bawoły afrykańskie (Syncerus caffer). Zawsze przebywa w gęstej roślinności wysokich roślin zielnych i krzewów, takich jak zaślaz (Abutilon), niecierpek (Impatiens), tekoma (Tecoma) i Tinnea. Związany z miejscami o dużych opadach deszczu, silnie zamglonymi i o dużej wilgotności. Niespokojny ptak, który niemal nieustannie się porusza; ma tendencję do przeskakiwania przez roślinność, a nie latanie nad nią.
Nie migruje, przypuszczalnie prowadząc osiadły tryb życia.