thumb|350px|David Ortiz z Boston Red Sox zdobył najwięcej home runów w historii MLB spośród designated hitterów. Designated hitter (pol. wyznaczony pałkarz, w skrócie DH) – w baseballu jest to zawodnik, który figuruje na liście pałkarzy, jednak nie gra w defensywie. Wyznaczony jest w miejsce miotacza.
Reguła została wprowadzona w celu uatrakcyjnienia zawodów, a także aby nie eksploatować niepotrzebnie miotacza, który zazwyczaj jest najsłabiej odbijającym w drużynie, ale najważniejszym graczem defensywy.
DH w Major League Baseball Pierwsze plany wprowadzenia designated hittera w MLB pojawiły się na początku XX wieku. Ostatecznie zaakceptowano je w 1973 roku. Designated hitter wyznaczany jest tylko w American League, zaś w National League pojawia się jedynie gdy zespoły tej ligi rozgrywają wyjazdowe mecze w ramach interleague play.
W corocznym meczu gwiazd (MLB All-Star Game) designated hitter używany jest zawsze, bez względu na to, gdzie odbywają się zawody.
Pierwszym baseballistą, który figurował na liście pałkarzy jako designated hitter, był Ron Blomberg z New York Yankees.