thumb|240px|Grób Piotra Przyłuckiego i jego żony Krystyny na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Piotr Przyłucki (ur. 26 lipca 1923 w Kamiennej Górze, zm. 28 lutego 2014 w WarszawieNekrolog w „Gazecie Wyborczej”.) – generał brygady ludowego Wojska Polskiego.
Życiorys Piotr Przyłucki urodził się 26 lipca 1923 w Kamiennej Górze, w ówczesnej gminie Kustyń powiatu rówieńskiego. Pochodził z rodziny ziemiańskiej. Do 1939 skończył 3 klasy gimnazjum w Równem.
Od 1943 członek AK w Równem. W lutym 1944 wstąpił do Wojska Polskiego i został wcielony do Zapasowego Pułku Piechoty w Sumach. W grudniu 1944 ukończył Centralną Szkołę Podchorążych w Riazaniu i został promowany na stopień podporucznika w korpusie oficerów broni pancernej przez komendanta szkoły gen. bryg. Michała Jurkina. Po powrocie do kraju dowodził plutonem w Oficerskiej Szkole Broni Pancernej w Chełmie, a od 1946 został dowódcą kompanii podchorążych. W 1947 skończył w stopniu kapitana kurs doskonalący dla oficerów broni pancernej w Modlinie. Tam też ukończył gimnazjum i liceum dla dorosłych. Zastępca szefa sztabu – oficer taktyczno-szkoleniowy, a od 1948 szef sztabu 9 Pułku Czołgów w Szczecinie. W latach 1948–1951 był słuchaczem Akademii Sztabu Generalnego WP w Rembertowie.